Danny Buijs: "Als mijn kontje opveert, zoomt er al een camera in"

In dit artikel:

Danny Buijs — voormalig hoofdtrainer van FC Groningen — zegt in Voetbal International dat hij tegenwoordig veel rustiger langs de lijn is, maar dat een eenmaal verworven imago blijft doorwerken in de media. Hij ervaart dat camera’s en kijkers hun bevestiging zoeken: wanneer hij één keer opstond was hij meteen in beeld, terwijl bij een collega-trainer juist niets te zien was. Buijs illustreert ook dat trainers elkaar herkennen aan hun gedrag en haalt een herinnering op aan zijn tijd bij ADO onder Raymond Atteveld om te tonen hoe spelers reageren op luidruchtige trainers.

Bert van Marwijk, voormalig Feyenoord- en bondscoach, voegt een anekdote toe uit een UEFA Cup-kwartfinale tegen PSV: hij trapte ooit een boarding kapot nadat Mark van Bommel hem spottend aankeek na een doelpunt. Van Marwijk herinnert zich verder dat Van Bommel later rood kreeg; Buijs noemt dat moment nog eens als voorbeeld van hoe emoties kunnen oplopen.

Verder wijzen beide trainers op praktische factoren die gedrag beïnvloeden: bij sommige clubs, zoals FC Utrecht, beperkt een hoge boarding het zicht en de bewegingsvrijheid van trainers langs de zijlijn. De kern van het gesprek is dat persoonlijke reputaties, stadionontwerp en mediabeeld samen bepalen hoe vaak en op welke manier trainers zichtbaar en onderwerp van discussie worden.